Download Μπουσκαλια λεωφορειο 9 για τον παραδεισο PDF

TitleΜπουσκαλια λεωφορειο 9 για τον παραδεισο
File Size1.6 MB
Total Pages333
Table of Contents
                            Leoforeio 9 gia ton paradeiso
Leo Buscaglia - Leoforeio 9 gia ton paradeiso
	ΠΡΟΛΟΓΟΣ
	ΠΑΘΟΣ ΓΙΑ ΑΓΑΠΗ
	ΠΑΘΟΣ ΓΙΑ ΧΑΡΑ
	ΠΑΘΟΣ ΓΙΑ ΑΥΤΟΣΕΒΑΣΜΟ
	ΠΑΘΟΣ ΓΙΑ ΦΑΓΗΤΟ
	ΠΑΘΟΣ ΓΙΑ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ
	ΠΑΘΟΣ ΓΙΑ ΦΥΤΑ ΚΑΙ ΖΩΑ
	ΠΑΘΟΣ ΓΙΑ ΑΛΛΑΓΗ
	ΠΑΘΟΣ ΓΙΑ ΞΕΠΕΡΑΣΜΑ ΤΗΣ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗΣ
	ΠΑΘΟΣ ΓΙΑ ΠΡΟΣΦΟΡΑ
	ΠΑΘΟΣ ΓΙΑ ΩΡΙΜΑΝΣΗ ΚΑΙ ΑΠΟΔΟΧΗ
	ΠΑΘΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ
	ΠΑΘΟΣ ΓΙΑ ΜΑΘΗΣΗ
	ΠΑΘΟΣ ΓΙΑ ΕΝAN ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΚΟΣΜΟ
	ΠΑΘΟΣ ΓΙΑ ΓΙΟΡΤΕΣ
	ΠΑΘΟΣ ΓΙΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
	ΠΑΘΟΣ ΓΙΑ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ
	ΠΑΘΟΣ ΓΙΑ ΟΛΑ ΤΑ ΣΤΑΔΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ
	ΕΠΙΛΟΓΟΣ
                        
Document Text Contents
Page 2

Ανθρωπιστικές επιστήμες


Leo Buscaglia

Λεωφορείο 9 για τον Παράδεισο
Bus 9 to Paradise

Ένα ταξίδι αγάπης





Εκδόσεις Γλάρος, Σεπτέμβριος 1987.

Μετάφραση: Δημήτρης Κωστελένος

Page 166

165



πλήρη απόλαυση της ζωής, τότε πρέπει να εξετάζουμε τους φό-
βους μας από άλλη οπτική γωνία.

Ας δούμε, με μερικά παραδείγματα, πόσο γρήγορα και απόλυτα
μπορεί να μας κυριέψει ο φόβος.

Ύστερα από πολλά περιστατικά σαμποτάζ σε γλυκίσματα τα ο-
ποία προσφέρονται την Ημέρα των Ευχαριστιών, τα τελευταία
χρόνια, πολλοί γονείς σ' όλη τη χώρα, περιόρισαν τα παιδιά τους
στο σπίτι αυτή την ιδιαίτερη μέρα. Υπάρχει, μάλιστα, μια αυξα-
νόμενη διάθεση να καταργηθεί η γιορτή, προκειμένου να προ-
στατευτούν τα παιδιά.

Σ' ένα κουτί με γλυκίσματα, σε κάποια γιορτή που οργάνωναν οι
Προσκοπίνες, βρέθηκε μια μακριά βελόνα χωμένη σε κάθε σοκο-
λατάκι. Την ίδια μέρα, όλοι οι τοπικοί τηλεοπτικοί σταθμοί, είχαν
σαν πρώτη είδηση αυτόν τον καινούριο κίνδυνο για τη ζωή των
παιδιών μας. Δημιουργήθηκαν ακόμη και ακτινολογικά κέντρα,
για όποιον φοβόταν να δαγκώσει ένα σοκολατάκι. Είναι εκπλη-
κτικό, πόσο εύκολα μας τρομοκρατούν τα σατανικά σχέδια μερι-
κών διεστραμμένων ατόμων και πόσο μπορούν να καταδυνα-
στεύσουν τη ζωή μας.

Όλο και συχνότερα μαθαίνω για γονείς, που ζουν με το μόνιμο
φόβο ότι κάτι φρικτό θα συμβεί στα παιδιά τους. Μια νεαρή μη-
τέρα, που μίλησα μαζί της, δεν άφηνε τα παιδιά της να παίξουν
μπροστά στο ίδιο τους το σπίτι (για παιχνίδι στον παιδότοπο, ού-
τε λόγος!), από φόβο μήπως τ' απαγάγουν. Κανένας δεν μπορού-
σε να της εγγυηθεί κάτι τέτοιο, όπως δεν μπορούσε να την βε-

Page 167

166



βαιώσει, πως ένα αεροπλάνο δεν θα πέσει πάνω στο σπίτι της. Αν
αποφασίσουμε να χαρούμε τη ζωή μας, πρέπει να είμαστε διατε-
θειμένοι ν' αντιμετωπίσουμε τους κινδύνους. Το ένα, αναγκαστι-
κά, περικλείνει τ' άλλο.

Οι φόβοι κι οι αγωνίες, αναγκάζουν, δυστυχώς, τους ανθρώπους
να γίνονται επιφυλακτικοί. Οι ξένοι αντιμετωπίζονται με κριτήριο
το πιθανό κακό που μπορεί να μας κάνουν. Η εμπιστοσύνη έχει
παραχωρήσει τη θέση της στη δυσπιστία. Η φιλική συναναστρο-
φή έχει αντικατασταθεί από την αναζήτηση του υπ' αριθμόν ένα
κακοποιού.

Μας λένε επανειλημμένα ότι, ένας από τους αποτελεσματικότε-
ρους τρόπους καταπολέμησης του εγκλήματος, είναι η καλλιέρ-
γεια της κοινότητας, της γειτονικότητας και του αμοιβαίου άγρυ-
πνου ενδιαφέροντος. Θυμάμαι έναν γέρο κύριο, που έμενε στο
δρόμο που μεγάλωσα. Ήταν, στο τετράγωνό μας, ο υπ' αριθμόν
ένα Φύλακας της Γειτονιάς. Με το παραμικρό που θα συνέβαινε
στο δρόμο μας, πλησίαζε αμέσως σε κάποιο από τα παράθυρα
του σπιτιού του και κρυφοκοίταζε πίσω από τις κουρτίνες. Τον
θεωρούσαμε κουτσομπόλη, μα ταυτόχρονα νιώθαμε ανακούφιση
από την επαγρύπνησή του. Τίποτα δεν ξέφευγε από το άγρυπνο
βλέμμα του.

Δεν προτείνω να γίνουμε όλοι φρουροί και σκυλιά-φύλακες. Α-
ντίθετα, θα πρέπει να φροντίζουμε να βγαίνουμε από τα σπίτια
μας πιο συχνά, αν όχι γι' άλλο λόγο, τουλάχιστον για να νιώσουμε
πιο κοντά με τους γείτονές μας. Καμιά φορά μεγαλοποιούμε τους
φόβους μας, απλά επειδή νιώθουμε μόνοι απέναντί τους. Το ιερό

Page 332

331



σέβεται ηλικίες, κοινωνικές τάξεις ή οικονομική κατάσταση. Έρχε-
ται σε όλους.

Έχω διδαχτεί πολλά, απ' αυτούς που πέθαναν πριν από μένα. Μ'
έμαθαν ότι δεν μπορείς να κρατηθείς από πουθενά, ότι κάποτε
πρέπει να φύγεις, ότι δεν είναι καθόλου άσχημο να θρηνείς το
χαμό ή να πενθείς πονώντας, αλλά τα δάκρια πρέπει κάποτε να
στεγνώνουν.

Φυσικά, ο θάνατος θ' αφήσει ένα κενό στη ζωή μας. Στο κάτω-
κάτω, δεν υπάρχουν ποτέ δυο άνθρωποι ίδιοι. Αλλ' αυτά τα κενά
μπορούν να καλυφθούν με διαφορετικούς ανθρώπους, με νέες
εμπειρίες και καινούριες αγάπες.

Ο Βούδας είπε, ότι κάθε καλωσόρισμα πρέπει να αντιμετωπίζεται
σαν αρχή για ένα νέο αποχαιρετισμό, ότι τίποτα δεν είναι μόνιμο.
Αλλά εμένα μ' αρέσει να σκέφτομαι, ότι κάθε τέλος μπορεί να
είναι μια αρχή, ότι ο κάθε αποχαιρετισμός μπορεί να 'ναι ένα νέο
καλωσόρισμα.

Δεν είναι ο θάνατος που πρέπει να φοβόμαστε. Περισσότερο εί-
ναι η πιθανότητα μιας ζωής που περνά χωρίς να τη ζήσουμε· αυ-
τή είναι η αληθινή τραγωδία. Ίσως όσο πιο κοντά φτάσουμε σ'
αυτήν την κατανόηση, τόσο πιο εύκολα θ' αποδεχτούμε το θάνα-
το και τόσο πιο ολοκληρωμένα θα μάθουμε να ζούμε, εδώ και
τώρα.

Page 333

332



ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Η δημιουργία και η διαβίωση στον προσωπικό μας παράδεισο,
δεν είναι πάντα εύκολη. Σε μια κοινωνία που βλέπει, συχνά, με
καχυποψία τους ευτυχισμένους και αγαπημένους, διακινδυνεύεις
να θεωρηθείς γελοίος, αφελής ή, όπως κάποτε συνέβηκε σε μένα,
άσχετος. Αλλά τι σημασία έχει; Απλά, όλα αυτά μας προειδοποι-
ούν, ότι πρέπει ν' αποκτήσουμε κουράγιο και δύναμη, να στα-
θούμε μπροστά στους επικριτές και τους κυνικούς και να πούμε:
«Δεν συμφωνώ μαζί σας. Η ζωή ΕΙΝΑΙ υπέροχη, η χαρά ΕΙΝΑΙ
κληρονομικό μας δικαίωμα κι η αγάπη ΕΙΝΑΙ που μετρά» και να
συνεχίζουμε να ζούμε με πάθος.

Similer Documents